F
Frans Timmermans in Washington. Voor Amerikaanse regeringsleiders presenteert hij een stekje van de Anne Frankboom, om in de V.S. te planten. Links de Amerikaanse Jodin Debbie Wasserman Schultz. Timmerfrans laat geen gelegenheid schieten om bij de Joden een wit voetje te halen en tegelijk iedereen te laten horen hoe goed zijn Engels wel niet is.

Vandaag aandacht voor een van de walgelijkste figuren uit de Nederlandse politiek: Frans Timmermans.

Deze PvdA politicus heeft zich laten kennen als een levensgevaarlijke fundamentalist, opportunist en baantjesjager. Net als voor degene die wordt beschreven in het bekende liedje van de Rolling Stones, geldt ook voor Timmermans dat hij de hele wereld afreist om zijn kwade plannen ten uitvoer te brengen.

Ruim vóór de MH-17 crash was minister Frans Timmermans al in Oekraine om deel te nemen aan de Maidan demonstraties, tégen de democratisch gekozen Oekrainse regering.
I stuck around Maidan square when I saw it was time for a change.

Toen in de zomer van 2014, precies 96 jaar na de Joodse moord op de laatste Russische tsaar en zijn gezin, vlucht MH-17 werd neergeschoten boven de oostelijke Oekraïne, was Frans er als de kippen om van deze kans gebruikt te maken. Overal liet hij zijn gezicht zien. Overal werden de krokodillentranen die hij bij de VN had laten zien herhaald en alle Nederlandse schaapjesmensen waren zo trots op hun minister die toch zo goed Engels sprak en het allemaal zo mooi kon brengen. Nederland moest samen met Oekraïne staan voor Europese waarden en tegen Rusland. Dat gemene Rusland dat de nog stoutere Donetsk rebellen had voorzien van een BUK raketsysteem. Dat Oekraïne zelf ook over die systemen beschikte werd zoveel mogelijk op de achtergrond gehouden. Want wat waren die rebellen toch stout, één van hen zou zelfs een ring hebben gestolen. Niet waar natuurlijk, maar wel even lekker scoren voor de kijkbuiskinderen.

k
Timmermans gebruikte de MH-17 kwestie als springplank naar zijn huidige functie, die als vicevoorzitter van de Europese Commissie.

Dit is een man die letterlijk over lijken gaat voor zijn carrière. Het spreekt vanzelf dat iemand met zo’n hoge functie bij de E.U. zich enkel positief uitlaat over de stokpaardjes van “diversiteit” en “tolerantie”, maar Timmermans gaat hierin nog veel verder. Het multikulturalisme heeft bij hem ernstig fundamentalistische trekken. Ook in zijn filosemitisme gaat hij een flinke stap verder dan de meeste carrière-politici. Dit zullen we zo zien in enkele van zijn uitspraken. Vertaalde uitspraken uiteraard, de man wil enkel Engels spreken. Ons commentaar vind u in bruin.


 

Het internet is geen juridisch zwart gat, geen vrijplaats voor haatzaaien. Wij hebben de EU gesprekken met Google, Facebook, Twitter en Microsoft opgeschroefd.

“Hate speech”, dat is het trucje dat telkens wordt ingezet om de vrijheid van meningsuiting in te perken. Het is natuurlijk onzin. Je hebt òf vrijheid van meningsuiting, òf je hebt het niet. Vrijheid van meningsuiting gaat juist over politieke meningsverschillen. Wanneer een overheid besluit dat bepaalde meningen die haar niet aanstaan “hate speech” zijn, heb je geen vrijheid van meningsuiting meer.

Wat het internet betreft, de E.U. maakt zich meer zorgen over autochtone Europeanen die hun frustratie met de mislukte multikul op internet verwoorden, dan over een geïmporteerde toename in straatroof, verkrachtingen, radicale Islam, zorgkosten, druk op de woningmarkt etc.

En ik denk dat het een belangrijke symbolische waarde heeft dat we besloten hebben dit eerste colloquium te wijden aan antisemitisme en anti-moslim haat. Deze beide zaken maken hevige emoties in mij los. In het begin van dit jaar hebben we besloten dit onderwerp te bespreken, dat was tegen de achtergrond van de verwoestende terroristische aanslagen, de afgrijselijke opkomst van antisemitisme die het illustreerde, de angst voor een tegenreactie die het opriep, het algemene gevoel van onbehagen in onze samenleving die het onthulde, maar ook de golf van burgerprotesten die het teweeg bracht in heel Europa.

Het was toen en nu een cruciaal onderwerp, nu honderdduizenden vluchtelingen op onze kusten landen en het vermogen van onze maatschappij voor tolerantie en inclusie op de proef worden gesteld als nooit tevoren. Een dringender zaak is er niet. Europa maakt nu een periode van crisis en beroering door, die een uitdaging vormt voor de waarden waarop Europa was gebouwd. Het stelt de structuur van de Europese samenleving op de proef en daarmee de structuur van Europese samenwerking. De opkomst van antisemitisme, de opkomst van Islamofobie, zijn beiden op hun eigen manier symptomen.

Ongeveer een jaar geleden begon ik wakker te liggen van de nieuwskoppen over Aliya: Europeanen die Europa verlieten, het Europa van vandaag, omdat ze niet langer, als Joden, een toekomst voor zichzelf hier zagen. Zonder onze Joodse gemeenschap, zou Europa ophouden te bestaan. Europa zou simpelweg ophouden te bestaan.

(((Europeanen))) kunnen Aliya maken naar Israël, òmdat Israël een etnonationalistische staat is. Ik kan geen Aliya maken naar Israël. 99,8% van de mensen die in Nederland wonen kunnen dat niet. Wat als wij, als echte Europeanen nou geen toekomst mee voor onszelf hier zien? Waar gaan wij dan naartoe? Ja, er zijn inderdaad een paar aanslaagjes geweest op Joodse doelen. Maar er zijn veel grotere aanslagen geweest op echte Europeanen. Waarom horen we wel over antisemitisme, maar niet over anti-Europeanisme?

En hoezo zou Europa ophouden te bestaan zonder Joden? Zit Timmermans bij een rare eindtijdscult waarin men gelooft dat Jahweh Europa zal straffen met aardbevingen en vuurregens wanneer de Joden ons verlaten? Gelooft hij dat een zondvloed ons zal treffen? Hij zegt het wel zo mooi dramatisch, waar wat bedoelt hij hier nu eigenlijk mee? Zou de E.U. ophouden te bestaan? Zal het Coudenhove-Kalergi plan de prullenbak ingaan?

Zonder
Zonder onze Joodse gemeenschap, zou Europa ophouden te bestaan. Europa zou simpelweg ophouden te bestaan.

Wanneer je de Europese geschiedenis kent, dan weet je dat de duistere, boze krachten in onze samenlevingen zich altijd eerst richten tegen de minderheden. Altijd keren ze zich eerst tegen de Joden.

Is dat zo? De communisten keerden zich juist vooral tegen de Christenen, tegen de boeren, tegen de bovenklasse, tegen de mensen met een opleiding. Communistische Joden hebben tientallen miljoenen Europeanen om zeep geholpen. Zeggen de namen Kaganovich en Yagoda u iets? Waarschijnlijk niet. Politici als Timmermans vinden het namelijk helemaal niet belangrijk dat Europese kinderen over deze geschiedenis leren. Nee, geschiedenisonderwijs dient in de E.U. van vandaag vooral filosemitische propaganda te zijn.

Maar ja, Frans zal het wel over de pogroms hebben. En boeman Adolf natuurlijk, die zomaar opeens, zonder enige reden een hekel kreeg aan de lieve, creatieve Joden. Joods communisme, Joodse roofbanken, Joods zedenverderf e.d. hadden er allemaal niets mee te maken.

En wanneer je ook maar iets over de Europese geschiedenis weet, dan weet je dat antisemitisme een driedubbele rode lijn is, die nooit, maar dan ook echt nooit overschreden mag worden, voor onze collectieve geestelijke gezondheid.

En wanneer je ook maar iets weet over wie Fransje zijn baantjes bezorgd, dan weet je dat hij daarom bij antisemitisme een driedubbele rode lijn plaatst.

Antisemitisme is niet enkel vreselijk voor de Joodse gemeenschap, het is als een koorts in een ziek lichaam; het wijst op een veel breder probleem. Wanneer antisemitisme niet wordt tegengegaan dan zal het een veel, veel groter probleem veroorzaken in welke samenleving dan ook, dat is wat de geschiedenis van Europa ons leert. Daarom is het aanpakken van antisemitisme essentieel om datgene veilig te stellen dat we zo aan onze maatschappij waarderen.

Wel, ja. Antisemitisme is de natuurlijke reactie op Joods gedrag. Het bredere probleem zijn uiteraard de Joden zelf.

In de afgelopen weken hebben we enorme solidariteit gezien in enkele van onze lidstaten. Maar we hebben ook de donkere kant van de maatschappij gezien. We hebben de huizen van asielzoekers in brand zien worden gestoken. En we hebben politieke leiders horen zeggen dat hun landen geen vluchtelingen zullen opnemen als ze moslim zijn.

Met “solidariteit” wijst Timmermans op Merkel en co. “Solidariteit” geldt blijkbaar enkel voor nep-vluchtelingen die in alle veiligheid in Turkije of Nigeria leven en hier “een beter leven” zoeken. Niet voor de eigen burgers, die van deze niemand-ontziende politiek de dupe worden.

Anti-moslim incidenten nemen ernstig toe in heel Europa. We zien een enorme stijging in het aantal aanvallen. Scheldwoorden, bekrompenheid (closed-mindedness), vooroordelen, discriminatie.

e
Erg hè, al die islamofobische incidenten. Stel je voor dat je wordt uitgescholden voor het dragen van een hoofddoek. Wat een intolerantie. Wat zijn de goyim toch bekrompen.

De opkomst van islamofobie is een van de grootste uitdagingen voor Europa. Het een uitdaging voor onze levenswaarden, de kern van wie wij zijn.

De kern van wie wij zijn wordt niet bepaald door een aantal suïcidale “waarden” die nu toevallig in de mode zijn. De kern van wie wij zijn wordt bepaald door ons DNA. Waardes veranderen, maar wie wij werkelijk zijn verandert niet. De strijd tegen antisemitisme is enkel een hype van pakweg de laatste eeuw. Dit heeft totaal niets te maken met wie wij werkelijk zijn en zelfs niet met traditionele Europese waardes. De extreemlinkse pedofiel Volker Beck stelt juist dat: “Hitler de verpersoonlijking was van Westerse waardes” en wil ze daarom vervangen door de Islam.

Nooit is de capaciteit van onze samenlevingen voor openheid, voor tolerantie, voor inclusie zo op de proef gesteld als vandaag.

Diversiteit wordt nu in bepaalde delen van Europa gezien als een bedreiging. Diversiteit komt met uitdagingen. Maar diversiteit is de bestemming van de mensheid. Er zal geen land zijn, zelfs niet in de meest afgelegen uithoek van deze planeet, dat geen diversiteit zal zien in haar toekomst. Die kant gaat de mensheid op. En die politici die hun kiezers een samenleving aan de man proberen te brengen die exclusief is samengesteld uit mensen van een enkele cultuur, proberen ons een toekomst voor te stellen die gebaseerd is op een verleden dat nooit heeft bestaan. Daarom kan die toekomst ook geen werkelijkheid worden.

Kijk, als men met diversiteit nu een Chinees restaurantje her en der bedoelde, een uitwisselingsstudent uit Ghana, een Nederlander met een Peruviaanse vriendin, een stel Japanse toeristen tussen de tulpen, een paar Amerikaanse backpackers, een paar Syrische gezinnen die hier tijdelijk verbleven, dan zou niemand zich ergens druk over maken. Op die manier is diversiteit gezellig. Een stukje culturele uitwisseling, lekker gevarieerd eten, je land laten zien aan andere mensen, helemaal geen probleem. Als dit de diversiteit was waar Coudenhove-Kalergi, Timmermans en de Joden zich zo voor inspannen, dan was ik dit blog nooit begonnen.

Maar, hier gaat het hen niet om. Diversiteit is slechts een eufemisme. Diversiteitspolitiek heeft tot gevolg dat er straks geen diversiteit meer bestaat, maar enkel een uniforme wereldcultuur en een uniform wereldras. En vooral is het gericht tegen de Europese mens. Europa moet de grenzen openzetten. Europa moet de islam verwelkomen. Europa moet miljoenen opportunisten uit de Derde Wereld binnenhalen, voeden en voortrekken.

Europa zal divers zijn, net zoals ieder ander deel van de wereld divers zal zijn. De enige vraag is, hoe gaan we met deze diversiteit om? En mijn antwoord hierop is, door zeker te stellen dat onze waarden bepalen hoe we omgaan met diversiteit en wij onze waarden niet opgeven om diversiteit te weigeren. Dat zal ons omlaag halen als een samenleving.

f
Zonder oneindig veel negers en moslims die ons beroven, ons in elkaar slaan, onze vrouwen verkrachten en ons her en der opblazen “zal Europa niet lang een plek blijven van vrede en veiligheid”.

Als wij dit niet juist aanpakken, dan ben ik er vast van overtuigd dat Europa niet het Europa zal blijven dat wij hebben gebouwd. Europa zal dan niet lang een plek blijven van vrede en vrijheid.

Het feit dat wij hier in vrede kunnen leven, is inderdaad een groot goed. Maar het zijn niet de Pegida-demonstranten en de Orban-aanhangers die hier een bedreiging tegen vormen. De grootste bedreiging voor de vrede is de massale import van andere volken die ons vijandig zijn gezind. Volken en religies met een eigen agenda. Niet een van vreedzaam naast elkaar leven, maar een van verovering en onderwerping. En vrijheid? Wanneer overheden orde en veiligheid willen blijven handhaven in een multiculturele, multiraciale samenleving, dan kan dat alleen door vergaande inperkingen van onze vrijheden. Meer camera’s, meer controles, meer politie en als het aan Timmermans ligt: vooral ook minder vrijheid van meningsuiting.


Een andere toespraak, vertaald door The Post Online:

Dames en heren,

Er bestaat een boek dat ik nu alweer maanden in mijn gedachten heb. Afgelopen juni heb ik het herlezen en het is geschreven door een van mijn favoriete auteurs, een Duitser, Eric Maria Remarque. Ik blijf er maar aan terugdenken. Het is getiteld: Liebe deinen Nächsten (Heb uw naasten lief) en is geschreven in 1939. Het is een realistisch verhaal over verbanning door de ogen van Duits -Joodse vluchtelingen die door Europa trekken, een grimmig, ter zake doende verhaal over stigma, angst, onverschilligheid en gruwelijkheden die als normaal worden beschouwd.

We leren nooit.

Tot zeer recent dachten we bij dit soort verhalen: “Laten we het nooit vergeten, dit kan altijd weer gebeuren.”

Vandaag de dag, en ik kan niet in woorden uitdrukken hoe bedroevend ik dit vind, moeten we constateren dat we tegen onze kinderen zullen moeten zeggen: “Kijk goed om je heen: het gebeurt weer.”

Het betekent veel voor me dat ik hier in Berlijn met u ben en ik wil de Bondsdag hartelijk danken dat we hier worden ontvangen, en dan in het bijzonder Doris Barnett voor haar rol in de organisatie van dit evenement en natuurlijk haar prachtige woorden ter introductie. Afgelopen december vierden mijn twee jongste kinderen voor de eerste keer Chanoeka.

En afgelopen weekend, toen ik ze vertelde over mijn geplande bezoek aan Berlijn, deze conferentie en het vluchtelingencentrum dat ik deze middag zal bezoeken, liet ik ze een foto zien van afgelopen december hier in Berlijn waar Syrische kinderen en plaatselijke Joodse kinderen samen, in de duisternis van de winter, een reusachtige menorah ontstaken op de meest symbolische plek, de Brandenburg Tor.

Er zaten tussen de stroom van immigranten dus blijkbaar toch een paar Syriërs, en tussen de stroom van mannen blijkbaar toch een paar kinderen. Wat een propagandastunt zeg, Syrische en Joodse kinderen die samen een menorah ontsteken in hartje Berlijn. Joden en Moslims zijn helemaal niet de tegenpolen zoals velen hen zien. Nee, het zijn twee stromingen binnen hetzelfde anti-Europese geloof. Twee Semitische broeders, uit op de verovering en onderwerping van het Avondland.

En dan zijn er "nationalisten" die lopen te zeuren over hoe "onze" Joden toch zo worden bedreigd door de Moslims.
En dan zijn er “nationalisten” die lopen te zeuren over hoe “onze” Joden toch zo worden bedreigd door de Moslims. Hou toch eens op over antisemitisme en islamofobie. Maak je liever druk om je eigen volk!

Er was een enorme solidariteit voelbaar, een enorme compassie voor vluchtelingen die de oorlog zijn ontvlucht, de afgelopen maanden, en het was nergens zo voelbaar als hier in Duitsland. Dat geeft me hoop.

Sommige van de meest emotionele oproepen tot compassie met vluchtelingen kwamen uit Europese Joodse gemeenschappen. Het raakte mij in mijn hart en ik wil speciaal aan hen eer bewijzen, omdat ik waardeer wat het betekent om die stap naar voren te doen en te zeggen: “We weten hoe het is om vluchteling te zijn, om te worden gedemoniseerd voor het zoeken naar veiligheid”, in een tijd waarin je eigen gemeenschap zich opnieuw zorgen moet maken over die veiligheid, zich opnieuw een doelwit voelt.

Het is weer gaande.

Joodse kinderen gaan van openbare scholen af uit angst te worden lastig gevallen, leraren durven aan multiculturele klassen niet langer les te geven over de holocaust, synagoges worden zwaar beveiligd, studenten wordt aangeraden hun keppeltje onder een petje te dragen uit angst op straat te worden neergestoken.

Dit is NIET ons Europa!

Erg hoor, maar het anti-joodse geweld is hoofdzakelijk afkomstig uit Islamitische hoek, dus de Joden hebben dit zelf op de hals gehaald. En dan nog, waarom moeten we ons zo druk maken om Joden? Europese kinderen worden ook lastig gevallen. Is een keppeltje verbergen onder een pet erger dan als 10-jarig jongetje verkracht te worden door een Irakees in een zwembad omdat het een “sexual emergency” was?

Iedereen die iets weet over onze geschiedenis weet dat antisemitisme Europa’s dodelijkste ziekte is. Het is de rode lijn die we nooit, nooit over moeten steken. Toch zien we eeuwenoud antisemitisme op de extreem-rechtse flank, zien we antisemitisme dat zich verschuilt achter het anti-zionisme van extreemlinks in het politieke spectrum, en soms, helaas, zien we het zelfs bij de anti-racisme bewegingen en we zien ook het dodelijke antisemitisme van religieus extremisme, vooral bij islamitisch extremisme.

Nee, de Joden zijn Europa’s dodelijkste ziekte. Kijk alleen al naar de alle communistische slachtpartijen in de 20ste eeuw. In ieder Europees land was de communistische beweging een door-en-door Joodse beweging.

En antisemitisme op links, hij zal wel het antizionisme bedoelen. Zionisme is Joods etnonationalisme. Links is tegen nationalisme, maar blijkbaar is het antisemitisch wanneer ze geen uitzondering maken voor de Joden.

Maar zoals we zagen bij de terroristische aanslagen in november in Parijs, het begint bij de Joden maar het stopt niet daar.

Velen van ons hebben het al tijden geroepen, incident na incident, nu alweer enkele jaren. Maar we moeten onderkennen dat we als maatschappij te verlegen zijn geweest, te stil zijn gebleven. We hebben toegestaan dat zich onder de Europese Joden een groot sentiment van eenzaamheid heeft kunnen ontwikkelen.

Het verwerpen van antisemitisme is een collectieve verantwoordelijkheid. Net zoals het anti-islamitische sentiment moet worden verworpen door de maatschappij als geheel.

Politici, parlementariërs, hebben een grote verantwoordelijkheid om de eerste te zijn die zich daar tegen uitspreken, om deze problemen op de agenda te blijven zetten, en om duidelijk te maken dat er geen enkele tolerantie is voor dergelijke haat, dat er niets is wat een verklaring kan zijn of als excuus kan dienen voor deze vorm van haat in onze landen heden ten dage.

Uiteraard is er wel ruime tolerantie voor anti-Europese haat. Voor radicale imams, voor voorrang op de de huizenmarkt voor buitenlanders, voor seksueel geweld tegen Europese vrouwen en kinderen.

De wetgeving is er. Deze is EU-breed, het is duidelijk. De wet maakt serieuze uitingen van racisme of xenofobie strafbaar onder het strafrecht.

Maar de wet het wordt nog altijd niet overal gehandhaafd, en geldt niet voor iedereen.

Dut kunnen we niet accepteren.

Om een enkel voorbeeld te geven: slechts in 13 van de 28 lidstaten is het ontkennen van de holocaust strafbaar.

De vrijheid van meningsuiting moet worden ingeperkt om onze vrijheden te beschermen.

T
Timmermans wil meer wetgeving om haatzaaiende xenofoben zoals de vader rechts in de rode trui aan te kunnen pakken.

Dus dringen we als Europese Commissie aan, en zullen we blijven aandringen met alle macht die we hebben, om ervoor te zorgen dat deze regels op juiste wijze worden vertaald in nationale wetgeving en op correcte wijze wordt uitgevoerd. Dat is het basisminimum, en ik reken daarom op alle parlementen wiens vertegenwoordigers in deze ruimte aanwezig zijn.

Toepassen van de wet betekent: ook online. Dit was misschien wel het belangrijkste punt tijdens het colloquim over antisemitisme en anti-moslim haat dat ik voorzat afgelopen herfst, het belangrijkste punt voor de gemeenschappen aan beide zijden.

Het internet is geen wettelijk zwart gat, geen vrijhaven voor haatzaaien.

Dus op EU-niveau hebben we onze gesprekken met Google, Facebook, Twitter en Microsoft hervat. Deels gebaseerd op het Duitse taskforce model.

De laatste bijeenkomst was een week geleden en de volgende komt er binnenkort aan, en tot dusver zijn de gesprekken moeilijk maar veelbelovend. Wat we van IT-platforms vragen is dat wanneer zij content die wordt aangemerkt als hate speech onderzoeken en zij zich niet verstoppen achter Amerikaanse wetgeving maar de Europese wet erkennen en de nationale wetten die van toepassing zijn in het specifieke land. Wanneer de waarschuwing komt van publieke autoriteiten of betrouwbare waakhonden dan is het in principe al onderzocht en is er geen reden waarom de hate speech niet binnen enkele uren kan worden verwijderd.

Deze platformen maken veel winst. Ze kunnen de verantwoordelijkheid voor het tegengaan van haatzaaien niet afschuiven op goededoelenorganisaties, publieke autoriteiten en belastingbetalers, dus verwachten we van ze dat ze hun steentje bijdragen aan degenen die tegengeluiden opzetten en bijhouden.

Er is nog een specifiek onderdeel dat ik wil benadrukken, een onderdeel dat absoluut van levensbelang is: onderwijs, onderwijs, onderwijs, onderwijs, nog altijd het belangrijkste instrument tegen onwetendheid, intolerantie en onverschilligheid.

Indoctrinatie, indoctrinatie, indoctrinatie. Vóór onwetendheid over de Joodse rol in het communisme, voor intolerantie tegen Europeanen en voor onverschilligheid over het voortbestaan van ons volk en land.

Onderwijs in de school en onderwijs buiten de school.

Onderwijs over onze geschiedenis, over onze waarden, dat democratie en de rechtstaat het fundament zijn, dat gelijkwaardigheid tussen man en vrouw niet onderhandelbaar is en ja ook dat we een zero tolerance beleid hebben tegen antisemitisme.

Integratie zal een grote uitdaging vormen, vooral voor de landen die de grootste aantallen vluchtelingen hebben opgenomen, en ik ben op de hoogte van de specifieke zorgen bij Joodse gemeenschappen.

Ja, zolang de Joden het maar goed hebben. Laat de goyim maar in hun sop gaarkoken. Joden mogen best islamofobisch of xenofobisch zijn, Joden zijn namelijk het gekozen volkje en staan boven iedereen.

Zoals de president van de Bondsdag, Norbert Lammer, deze morgen al zei: ‘Wie naar Duitsland emigreert, emigreert ook naar onze Grondwet.’ Dit moet ook gelden voor Europa als geheel.

Benadrukken dat onze waarden het fundament van onze samenleving zijn, zal een belangrijk onderdeel van het integratieproces moeten vormen.

En dan niet alleen die boodschap uitdragen, maar deze ook toepassen in de praktijk. Het accent leggen op onze waarden, onze fundamentele rechten moeten hoe dan ook duidelijk zijn. In onze media en publieke ruimte en nergens zo noodzakelijk als in onze scholen, moeten die waarden altijd gelden. We hebben het slecht gedaan als het gaat om onze jeugd geïntegreerd te laten voelen, om ze te laten voelen dat ze erbij horen. En voor sommigen van hen klinken onze waarden niet langer meer door. We moeten nu manieren vinden om die waarden voor hen weer te laten gelden, om deze jonge mensen weer te erbij te laten horen. Dit is hun thuis.

Waarden, bla bla bla, fundamentele rechten.

Ik heb nu al lang gesproken maar ik wel nog een woord spreken over de holocaust herdenking. Hoe we de herinneren over wat is gebeurd levend houden, hoe we dat kunnen laten bestaan binnen onze levens en onze wereld van vandaag de dag. En over onze verantwoordelijkheid naar de overlevenden die nog altijd onder ons zijn en die waardigheid verdienen op hun oude dag, en de tweede generatie, hun kinderen, die de herinnering van hun ouders met zich meedragen.

In de Commissie hebben we, samen met de Wannsee Conferentie herdenking-organisatie, trainingen opgezet voor onze medewerkers over de rol van publieke bestuurders en het herdenken van de holocaust. Ik denk dat iets is waar elke bestuurder van zal kunnen profiteren.

Wat een totale maatschappij uit het lood kan slaan, dames en heren, is niet de haat zelf: het is de onverschilligheid. Het is je ogen sluiten: uit onwetendheid, lafheid of egoïsme.

De belangrijkste les van de holocaust, de les waar het altijd om moet gaan, is dat individuele beslissingen toen een verschil maakten en dat deze ook nu een verschil maken.

Om het in de woorden van Elie Wiesel, die als kind Buchenwald overleefde, te zeggen: “Er kunnen tijden komen waarin we machteloos zijn om onrecht te voorkomen, maar er mag nooit een tijd komen waarin we er niet in zullen slagen om te protesteren.”

Voordat Wiesel in Buchenwald zat, zat hij ook in Auschwitz. Toen de Russen kwamen kreeg hij de keus om op hen te wachten of om met de Duitsers mee te gaan. Hij koos voor het laatste. Kijk, wij weten dat, Timmermans wellicht niet. Toch noemt hij ons onwetend.

We zullen er in slagen om te protesteren. We zullen niet falen om te vechten, voor vrijheid, gelijkheid en broederschap in Europa.

Tot slot, Frans Timmermans is als 13-jarige jongen misbruikt door een Katholieke priester. Dit is iets dat we eigenlijk niet wilden noemen, maar toch lijkt het ons belangrijk om de persoon te kunnen begrijpen. Seksueel misbruik heeft in veel gevallen psychiatrische gevolgen. Het besnijdingsritueel bij de Semitische religies zal ook zeker geestelijke sporen nalaten bij Joden en moslims. Enfin, dit is slechts iets dat mogelijk een rol heeft gespeeld in de vorming van de persoon die hij nu is. Een excuus is het niet.


 

European Commission: “Even the Remotest Places of This Planet” will be “Diverse”

Speech Frans Timmermans tijdens conferentie ‘Combating Anti-Semitism’ te Berlijn